ขอน้ำดีมั่ง

รายการที่ดีเกินไป บางครั้งก็เอาตัวแทบไม่รอด...หนักหนาสาหัสก็ถึงขั้นต้อง "ยุบ" รายการไปเลย
เพราะขาดสปอนเซอร์สนับสนุนอย่างจริงจัง สู้ค่าผลิตมหาโหดไม่ไหว
ยิ่งรายการเพื่อเด็ก หรือรายการเพื่อสังคมด้วยแล้ว เป็นเรื่องที่พูดกันมานาน...
กี่เจ้าต่อกี่เจ้าที่ผุดขึ้นมา ต่างก็ล้มหาย ตายจากไปจากจอ จนแทบไม่เหลือหรอแล้ว
ที่ยังอยู่ก็ต้อง "สู้" และ "เข้มแข็ง" จริงๆเท่านั้น น่าเห็นใจผู้ผลิตที่มีความหวังดีเหล่านี้ครับ
โดยเฉพาะช่องใหญ่ที่มีศักยภาพทั้งหลาย เคยเห็นความสำคัญกับเรื่องพวกนี้บ้างรึเปล่า??
เพราะถ้าเห็นความสำคัญ...ก็เท่ากับพวกท่านได้ "คืนกำไร" สู่สังคมอย่างเต็มภาคภูมิ
หากจะคิดแต่ค่าเช่าเวลาแพงมหาโหด หรือมัวแต่เอาเรตติ้งมาวัดความนิยมคนดู
เราก็จะเห็นแต่รายการบันเทิงที่ไร้สาระเต็มไปหมด!!
พูดเช่นนี้...เพราะอยากเห็นสถานีโทรทัศน์ทุกช่อง มีรายการ "น้ำดี" หรือ "รายการเพชร" ประจำช่องตัวเอง
รายการดีๆเหล่านี้ จำเป็นต้องแยกออกมาจากธุรกิจค้ากำไร ผลิตออกมาเพื่อสนองตอบสังคมอย่างเต็มกำลัง
เชื่อว่าผู้ผลิตจำนวนมากที่ไม่ต้องจ่ายมาก ก็พร้อมที่จะเข้าไปทำเพื่อหน้าตาของสถานีอยู่แล้ว
ขอให้อยู่ได้ทั้งผู้ผลิตและช่องเท่านั้น
ปัญหา สังคมและเหตุการณ์บ้านเมืองที่กำลังง่อนแง่นอยู่ในขณะนี้ ทีวีมีส่วนจะช่วยพยุงได้มาก อยู่ที่ว่าทุกฝ่ายจะทำกันอย่างจริงจังและเข้มแข็งแค่ไหน
รายการดีๆแทบหมดจอ ก็เพราะผู้ผลิตหมดกำลังใจ เพราะไม่ได้รับความร่วมมือจากช่อง
ถ้ามัวแต่แข่งกันผลิตแต่ความบันเทิง ยัดเยียดแต่รายการที่ค้ากำไรลูกเดียว ความหวังที่จะได้ชมรายการอันทรงคุณค่าก็ลดลงไปเรื่อยๆ
ธุรกิจฟรีทีวีบ้านเรา มันก็เป็นซะอย่างนี้!!
"แจ๋วริมจอ"
ที่มา หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ (18 ก.ย.52)